Afleveringen

  • Elke baksteen. Elk metertje asfalt, elke tegel en elke onder- en bovengrondse kabel. Elk straatnaambord en elke lamp in elke verlichtingspaal. Elke draad gespannen om het gazon te beschermen en elke schroef in elk bankje. Allemaal, één voor één, zijn ze daar door tere of verweerde mensenhanden geplaatst. Allemaal. Miljoenen werkuren van miljoenen mensen, gecondenseerd in ons straatbeeld.

    Met dat beeld in het achterhoofd spreken we Stijn De Roo. Momenteel wordt 1% van de huizen duurzaam verwarmd. Dat moet, binnen dertig jaar, 100% zijn. Elke kabel, elke boring en elk verwarmingselement. Op dertig jaar.

    Een bovenmenselijke taak, waaraan Stijn probeert bij te dragen. Een mens om veel van te leren.

    Lees hier meer over het gesprek: https://zwijgenisgeenoptie.be/stijn-de-roo/
    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: https://zwijgenisgeenoptie.be/nieuwsbrief/
    Steun ons via een eenmalige donatie: https://zwijgenisgeenoptie.be/doneer/
    Of word deel van ons Mecenaat: https://zwijgenisgeenoptie.be/mecenaat/

    Hoofdstukken

    Hoofdstuk 1: Biodiesel
    Stijn vertelt over zijn avonturen met biobrandstoffen. Over palmolie telen in de Grote Meren regio in Tanzania en over de klimaatdoelstellingen die toen een stuk minder ambitieus waren.

    Hoofdstuk 2: Spin in een web
    Een voorstelling van Wattson, watt ze doen en het businessmodel dat dat mogelijk maakt. Een eerste duik in de complexiteit van energierenovatie. Over het financieren van de projecten, het opvolgen en de perfecte combinatie vinden tussen het praktische, het technische, het financiële en het juridische.

    Hoofdstuk 3: Waarom ben je niet rijker?
    Over langetermijnrelaties met klanten en hoe moeilijk dat vandaag is. Over voorspelbaarheid en de ingewikkelde mix van investeringen die ervoor zorgt dat het geheel bankable is. Over impact linken aan financiële incentives zodat het goede ook economisch het meest interessante wordt. Over waarom Stijn nog geen miljonair is en hoe de energieprijzen daarmee te maken hebben.

    Hoofdstuk 4: Taxshift
    Een analyse van de problemen die ervoor zorgen dat de transitie niet snel genoeg gaat om de doelstellingen van 2050 te halen. Enerzijds de overdreven belasting van gas ten opzichte van electriciteit en de nood aan een taxshift. Anderzijds de beperkingen van nieuwe technologieën zoals de warmtepomp en de nood aan deep renovation.

    Hoofdstuk 5: We vinden wel iets
    Over het plan van ons beleid om de doelstellingen te halen en de enorme gap tussen droom en daad. Over hoe een warmtepomp werkt als een omgekeerde frigo en over techno-optimisme.

    Hoofdstuk 6: Langemarck-Poelkappelle
    Een gedachte-experiment over het klimaatneutraal maken van Poelkappele en de stappen die we daarvoor zouden moeten zetten. Over afbraak, warmtenetten en wijkrenovatie. Over de grote hoeveelheid praktische bezwaren tussen droom en daad. Een samenvatting en een finale inschatting van hoe hoopvol of depressief we moeten zijn met het zicht op 2050.

  • Voetballer wilde hij worden maar uiteindelijk werd hij op zijn 18 de jongste imam van België. Wij begrijpen waarom.

    We zouden schrijven dat ons gesprek maar een beetje over religie is gegaan. We spraken over mensen verbinden, integratie, de kloof tussen arm en rijk en zijn opkomende trouwdatum.

    Hij zou zeggen dat we de hele tijd over religie hebben gesproken. Wij begrijpen waarom. Nu wel.

    Lees hier meer over het gesprek: https://zwijgenisgeenoptie.be/khalid-benhaddou/
    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: https://zwijgenisgeenoptie.be/nieuwsbrief/
    Steun ons via een eenmalige donatie: https://zwijgenisgeenoptie.be/doneer/
    Of word deel van ons Mecenaat: https://zwijgenisgeenoptie.be/mecenaat/

  • Zijn er afleveringen die ontbreken?

    Klik hier om de feed te vernieuwen.

  • Als we Lynn vragen waarom we, na het aanhoren van zoveel onrecht, toch zo weinig langdurig zieken horen in het publieke debat, twijfelt ze niet lang: Velen onder hen denken dat het niet uitmaakt. Dat er toch niemand zal luisteren. Dat ze niet geloofd zullen worden. 

    Lynn beslist het risico te lopen niet geloofd te worden. Ze onderhandelt dagelijks met haar gezondheid om de wereld duidelijk te maken dat langdurig zieken geen categorie maar medemensen zijn. Dat hun worstelingen en onzekerheden ook de onze zijn. En dat een systeem dat hen onrechtvaardig behandelt, de gehele bevolking tekortschiet. 

    "Het klinkt misschien een beetje wollig", zegt ze ergens in het gesprek. Alles van waarde klinkt wollig.

    Lees hier meer over het gesprek: https://zwijgenisgeenoptie.be/lynn-formesyn/
    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: https://zwijgenisgeenoptie.be/nieuwsbrief/
    Steun ons via een eenmalige donatie: https://zwijgenisgeenoptie.be/doneer/
    Of word deel van ons Mecenaat: https://zwijgenisgeenoptie.be/mecenaat/

    Hoofdstukken

    Hoofdstuk 1: Groeipijn
    Lynn vertelt over haar diagnose en hoe lang die op zich liet wachten. Over haar tocht langs de goedkope-geneesmiddelen-rayon en het bestrijden van de pijn.

    Hoofdstuk 2: Premie voor rendementsverlies
    Over werken met een diagnose, inclusieplannen en ergonomische stoelen. Over het rendementsdenken en de slachtoffers ervan. Over wat inclusie voor iedereen zou kunnen betekenen en over hoe onlogisch ons systeem en onze werkcultuur in elkaar zitten.

    Hoofdstuk 3: Een supervoorwaardelijk basisinkomen
    Over de paradox van gaan werken onder het stelsel van invaliditeit. Over het vangnet en de absurditeit van een systeem dat geen tussenweg kent. Over het knelpuntberoep van adviserend arts en de besparingen die op termijn vooral geld kosten aan onze maatschappij.

    Hoofdstuk 4: Er is geen collectieve oplossing
    Over de boosheid die leeft bij Lynn en andere langdurig zieken. Over gedwongen worden tot slachtofferschap en de paradoxale positie van iemand die het lot van zichzelf en lotgenoten wil verbeteren, maar dat niet te actief mag doen omdat ze anders gestraft wordt.

  • Wie een opleiding begint bij Rising You heeft 97% kans op een goedbetaalde job. Zo gegeerd zijn de kandidaten, dat werkgevers bereid zijn een deel van de opleiding terug te betalen.

    De kandidaten? Bijna uitsluitend vluchtelingen. De kweekvijver? Een Brusselse klimclub. En de man achter Rising You? Iemand die je gewoon moet leren kennen.

    Lees hier meer over het gesprek: https://zwijgenisgeenoptie.be/benjamin-gerard/
    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: https://zwijgenisgeenoptie.be/nieuwsbrief/
    Steun ons via een eenmalige donatie: https://zwijgenisgeenoptie.be/doneer/
    Of word deel van ons Mecenaat: https://zwijgenisgeenoptie.be/mecenaat/

    Hoofdstukken

    Hoofdstuk 1: Nature
    Benjamin vertelt over Nature vzw en de klimkampen die hij geeft voor jongeren. Hij combineert probleemloos een avontuurlijk verhaal waar jongeren zin in hebben met de wollige theorieën uit de ontwikkelingspsychologie. Het resultaat is een cool kamp waarin je je eigen grenzen kiest, waarin conflict mogelijk is en waaruit persoonlijke groei kan ontstaan.

    Hoofdstuk 2: Zwarte sneeuw
    Benjamin vertelt over de beginjaren van Nature, waarin hij zichzelf niet betaalde en in financiële problemen terecht kwam. Tot er zelfs een deurwaarder voor de deur stond.

    Hoofdstuk 3: Geld en impact
    Over het financieren van maatschappelijke relevante projecten. Via de markt of via subsidie. Over de moeilijkheid om impact te meten. Over kwalitatief en kwantitatief bewijsmateriaal. Over hoe je iets als zelfvertrouwen moet meten.

    Hoofdstuk 4: Rising You(th)
    Benjamin vertelt over Rising You en het model dat hij errond gebouwd heeft. Toekomstige werkgevers en de VDAB betalen mee voor het opleidingstraject van jonge vluchtelingen tot hoogtewerkers. Winwinwin.

    Hoofdstuk 5: Dan kunt ge werken ook
    Over solliciteren, CV's en gesprekken en hoe het proces compleet ontoegankelijk is voor nieuwkomers. Over het potentieel van een manneke van 12 die helemaal alleen van Afghanistan naar hier komt.

    Hoofdstuk 6: Ge kunt dat niet neerschrijven
    Over de vooroordelen die leven over vluchtelingen en hoe die verdwijnen wanneer die gasten effectief komen werken en aan een lunchtafel zitten met hun nieuwe collega's. Over de eerste gast die Benjamin aan job hielp.

  • Als burger laten we onze stem niet enkel horen in het stemhokje. Ons gedrag daar is slechts het gevolg, de kristallisatie, van alle maatschappelijke discussies die in de jaren daarvoor in kranten, tijdschriften, op sociale media en aan familietafels gevoerd zijn.

    Wat als iemand er in slaagt om een groep mensen systematisch weg te pesten uit die publieke debatten? Wat als iemand op die manier de realiteit van een hele groep mensen uit onze collectieve aandacht kan houden? Pesten lijkt op zich niet strafbaar, toch? En wie over pestgedrag klaagt, is kleinzerig, niet?

    Iemand kan wel stemrecht hebben. Maar zonder spreekrecht, of veiligheid van spreken, ontzeggen we mensen de mogelijkheid om de wereld mee vorm te geven. Veroordelen we hen tot het ondergaan van de werkelijkheid. Nemen we hun mens-zijn af.

    Daarom. Tot wanneer elke stem even luid en duidelijk wordt gehoord, is zwijgen geen optie. Pas dan kunnen we echt praten. Jihad Van Puymbroeck.

    Lees hier meer over het gesprek: https://zwijgenisgeenoptie.be/jihad-van-puymbroeck
    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: https://zwijgenisgeenoptie.be/nieuwsbrief/
    Steun ons via een eenmalige donatie: https://zwijgenisgeenoptie.be/doneer/
    Of word deel van ons Mecenaat: https://zwijgenisgeenoptie.be/mecenaat/

    Hoofdstukken

    Hoofdstuk 1: Gemuilkorfd
    Jihad vertelt voor het eerst over haar start bij de VRT en de gigantische golf van negatieve reacties die ze over zich kreeg omwille van haar naam. En over hoe dat pestgedrag op Twitter eigenlijk wel werkt. Niet omdat ze ontslagen werd, wel omdat ze zich de facto gemuilkorfd voelde.

    Hoofdstuk 2: Drie problemen
    Over de problemen tussen traditionele media en mensen van kleur. Over de vicieuze cirkel, van we vinden ze niet en we vertrouwen ze niet. Over de reden waarom mensen van kleur gevraagd worden, de manier waarop ze gebracht en geframed worden en tenslotte de nazorg die altijd nodig is, maar meestal ontbreekt.

    Hoofdstuk 3: Een collectief olifantenvel
    Over de mentale gevolgen van de backlash. Over het gecoördineerde karakter van die backlash en hoe krachtig dat werkt als taktiek om hele groepen te muilkorven. Over het mes dat langs twee kanten snijdt en de macht van sociale media om dingen aan te kaarten die vroeger nooit aangekaart werden. Over het verschil tussen de man en de bal.

    Hoofdstuk 4: Jihad Van
    Over het onderzoek naar Schild en Vrienden, het dossier, en Jihads beslissing om zich eerst als benadeelde persoon en vervolgens als burgerlijke partij te stellen. Over dat ene kindje dat op de speelplaats opstaat en tegen de pesters in gaat.

  • We wisten niet dat het kon, maar Stijn Van Hoestenberghe kweekt met Omegabaars een duurzame en Belgische vis. Waarom kiest een dokter in de biologie voor een carrière als visboer?

    Niet om populair te zijn in ieder geval: Voor vegetariërs gaat duurzame vis niet ver genoeg, voor niet-vegetariërs is onbekend onbemind. Toch ploegt Stijn voort. Omdat hij net als ons gelooft dat elke stap in de juiste richting een goede stap is.

    Lees hier meer over het gesprek: https://zwijgenisgeenoptie.be/stijn-van-hoestenberghe
    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: https://zwijgenisgeenoptie.be/nieuwsbrief/
    Steun ons via een eenmalige donatie: https://zwijgenisgeenoptie.be/doneer/
    Of word deel van ons Mecenaat: https://zwijgenisgeenoptie.be/mecenaat/

  • In de voorbereiding lazen we dat Jozefien als theatermaakster het onzichtbare zichtbaar wil maken. In het gesprek met haar ontdekten we welke prijs ze bereid is daarvoor te betalen.

    We hoeven maar naar de cijfers te kijken om te beseffen dat velen onder ons in stilte de wens koesteren niet meer op deze wereld te zijn. Maar buiten de zeldzame meldingen in de krant, omgeving met disclaimers, blijft die realiteit goed verborgen en moeilijk bespreekbaar.

    Jozefien weet wat het is om zelf op de rand te staan. Ze sprak met velen: familie en vrienden van, jongeren en ouderen die, en ze besliste om een stem te geven aan hen die tijdens het leven te weinig gezien werden. Omdat onze ongemakkelijkheid overstijgen misschien, hopelijk, levens kan redden.

    Lees hier meer over het gesprek: https://zwijgenisgeenoptie.be/jozefien-mombaerts
    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: https://zwijgenisgeenoptie.be/nieuwsbrief/
    Steun ons via een eenmalige donatie: https://zwijgenisgeenoptie.be/doneer/
    Of word deel van ons Mecenaat: https://zwijgenisgeenoptie.be/mecenaat/

    Hoofdstukken

    Hoofdstuk 1: Gezien worden
    Jozefien vertelt over het begin van haar relatie met Johan Heldenbergh. Johan zat in een depressie en de roddelpers schilderde haar af als evil stiefmoeder. Over hoe toen 2 zinnetjes in een lezersbrief in de Dag Allemaal troost boden.

    Hoofdstuk 2: Kousevoetenkermis
    Over de titel van Jozefiens voorstelling 'Een pleidooi voor zelfmoord'. Over de heftigheid van woorden en het doel van haar voorstelling. Over de reacties van mensen die zelfdoding van dichtbij hebben meegemaakt en zij die er niet mee te maken hebben gehad.

    Hoofdstuk 3: Kunnen we het erover hebben?
    Jozefien gaat in op het thema zelfdoding en waarom ze denkt dat haar voorstelling en het erover hebben preventief kan werken. Het gaat over het grotere maatschappelijke probleem en het pleidooi voor zelfmoord dat onze samenleving eigenlijk voortdurend voert. Over schuld en verantwoordelijkheid.

    Hoofdstuk 4: Practice what you fucking preach
    Over het je toe-eigenen van het verhaal van iemand anders en of dat wel mag. Over hoe hard we zijn voor elkaar en hoe Jozefien ondanks die hardheid blijft gaan. Over het moederschap.

    Hoofdstuk 5: Betekenis
    Het meest filosofische stuk over onze collectieve zoektocht naar betekenis. En dat het misschien normaal is als je heel diep zit om na te denken over je nietigheid.

    Hoofdstuk 6: Een betoging van zelfmoordenaars
    Wat gebeurt er als we van die mensen die er niet meer zijn protagonisten maken? Wat zouden ze zeggen? Is dat uiteindelijk niet de schoonste aanklacht tegen het systeem dat hen tot die keuze dwong?

  • Opgepast: populair, hypothetisch en donker drieluik! 1. We leven allen steeds meer in bubbels waarin we alleen bevestigd worden in onze eigen mening. 2. Binnenin deze bubbels worden onze meningen bij gebrek aan tegenstem alleen maar extremer. 3. We slagen er daarom steeds minder in het compromis te vinden.

    Het resultaat? Een machteloze politiek die niet de hervormingen kan doorvoeren die nodig zijn om de problemen echt op te lossen.

    Het tegenargument voor dit donker drieluik? Christophe Busch! Ex-directeur van Kazerne Dossin (Holocaust) en vers directeur van het Hannah Arendt Instituut (burgerschap). Niet met een groot plan. Niet met dramatische uitspraken. Niet met vingerwijzingen, zondebokken of dogmatisch denken. Wel met empathie. Empathie, gecombineerd met messcherpe analyses gebaseerd op een breed historisch besef.

    Wie zich zorgen maakt, mag dit niet missen.

    Lees hier meer over het gesprek: https://zwijgenisgeenoptie.be/christophe-busch
    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: https://zwijgenisgeenoptie.be/nieuwsbrief/
    Steun ons: https://zwijgenisgeenoptie.be/mecenaat/

  • Als jouw bestaan een statement is, is er met de wereld iets grondig mis. Jaouad houdt van mannen. Jaouad zingt, ontroerend schoon (en ook een beetje in deze aflevering). Jaouad groeide op in een moslimgezin. Is een ondernemer. Runt een productiehuis dat de wereld van de toekomst in beeld brengt.

    Jaouad is vanalles. Dat is geen statement, dat is wat wij ook zijn. Allemaal mogen zijn. Niet omdat iedereen het daarmee eens is. Wel omdat we die vrijheid verdienen. En omdat elkaar beleefd de ruimte laten om onze eigen levens te leiden, de basis is voor ons samenleven.

    Lees hier meer over het gesprek: zwijgenisgeenoptie.be/jaouad-alloul
    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: zwijgenisgeenoptie.be/nieuwsbrief/
    Steun ons: zwijgenisgeenoptie.be/mecenaat/

    Hoofdstukken

    Hoofdstuk 1: Beleefdheid
    Over ouder worden. Over de strijd voor lgbt-rechten en wat je al dan niet in je leven kan zien veranderen. Over beleefdheid als ultieme doel en het laten bestaan van onbegrip. Over het waardenkader dat religie ons al duizenden jaren oplegt.

    Hoofdstuk 2: Onvoorwaardelijke liefde
    Over seks en de confrontatie met onze dierlijke kant. Over goed en kwaad en het construct van dat binaire denken. Over het theater dat we allemaal spelen en de worsteling met onszelf. Het verhaal van Jaouad die als kind in de verkeerde echokamer zat en van zichzelf dacht dat hij slecht was. En over het grotere probleem dat we hebben met onvoorwaardelijke liefde.

    Hoofdstuk 3: Muziek en de grazende koe
    Over muziek als de meest ongrijpbare vorm die Jaouad beoefent. Over het universele van muziek en over dat we in onze fundamentele menselijkheid allemaal gelijk zijn. Grazende koeien, vretende, poepende wezens die niet goed of slecht bezig zijn, maar gewoon zijn.

    Hoofdstuk 4: Geen crew
    Over Jaouads vertrek thuis en de daarop volgende zoektocht naar zichzelf. Over het ontbreken van een crew en de fundamentele eenzaamheid van iemand die de status-quo wil doorbreken. Over het hoogtepunt van zijn eenzaamheid en de kracht die die ervaring heeft gegeven.

  • Er zijn zo van die gesprekken die blijven hangen. Gesprekken die een tijdje moeten rijpen in de kelder en er nog rijker uit komen. Met nog meer aroma's en een hint van kruidnagel.

    Sinds ons gesprek met Benjamin Verdonck zit er een kleine Benjamin op onze schouder. Hij wijst ons voortdurend op het kleine, op het lokale, op het materiële. Hij fluistert zachtjes in ons oor dat elk groot verhaal begint met iemand die een eerste stap zet. Op een specifieke plek, met een specifiek been en een specifieke schoen.

    Hij herinnert ons eraan dat een klimaatmars niet gelijk is aan de helikopterbeelden op het journaal.
    Het zijn de tienduizenden individuele verhalen die elkaar kruisen.
    Het is de kunststudent die heel de nacht aan haar protestbord heeft gewerkt.
    Het is de zelfgemaakte soep die de stemmen versterkt.
    Het is de introverte persoon die eerst op de trein, dan weer van de trein en vervolgens weer op de trein is gestapt.
    Het is het café dat haar toiletten opent.
    Het zijn de knipogende politieagenten en de babysittende grootouders.

    We moeten dat kleine leren zien. Eren. Koesteren.
    Want door onze ambitie op het kleine te richten, kunnen we grootse dingen doen.

    Bekijk het gesprek hier: https://zwijgenisgeenoptie.be/benjamin-verdonck
    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: https://zwijgenisgeenoptie.be/nieuwsbrief/
    Steun ons: https://zwijgenisgeenoptie.be/mecenaat/

    Hoofdstukken

    Hoofdstuk 1: Violently Happy
    Over Benjamins geschiedenis in de toneelschool en zijn rebellie tegen het mainstream theater van dat moment. Tegen de grote ambities en de grote gevoelens, voor het kleine, het lokale en het échte.

    Hoofdstuk 2: Sociale sculptuur
    Over Benjamins projecten in de publieke ruimte. Hij bouwde zaken en dat materiële is belangrijk, maar het gaat evengoed over de gesprekken die plaatsvinden naar aanleiding van zijn werk. Dat noemt hij de sociale sculptuur.

    Hoofdstuk 3: To withdraw gracefully
    Over verzet en de kracht van iets niet doen. Over de ultieme vraag wat ons nog rest als we de complete impact van de klimaatcrisis beseffen. Over ons terugtrekken van het voortoneel.

    Hoofdstuk 4: Individuele verantwoordelijkheid
    Over de breuklijn tussen individuele en collectieve verantwoordelijkheid. Over de vraag of we allemaal de morele plicht hebben om vegetariër te worden en met de trein te reizen. En de vraag of dat zin heeft.

    Hoofdstuk 5: Vrijheid
    Over Benjamins Handvest, waarin hij een oproep doet aan kunstenaars om eens iets te proberen. Een voorstelling te maken in de letterlijke betekenis. Om nederig om te springen met materiaal en met afstanden. Over de discussie die daaruit ontstond.

    Hoofdstuk 6: Een actief archief
    Over zijn in het hier en nu en Benjamins gewoonte om rondellen te verzamelen en te documenteren. Over envie en besoin en dat de meeste dingen gewoon beginnen als een goestingske voor wij er allerlei grotere betekenissen aan gaan hangen.

    Hoofdstuk 7: Hoe het zou kunnen zijn
    Het meest existentiële deel, tussen hoop en wanhoop, tussen Gramsci en Bloch. Waarbij Benjamin toch duidelijk naar de hoop neigt en niet anders kan dan het leven vieren en de strijd voor een betere wereld verder te zetten.

  • In onze reeks Grote Vragen proberen we, aan de hand van fragmenten uit onze gesprekken, een antwoord te formuleren op een vraag die ons bezighoudt.

    Er wordt gevochten om woorden, zoveel is zeker. Transmigrant of vluchteling? Blank of wit? Minder- of andersvalide?

    Maar waarom voeren we die strijd? Is dat geen tijdverdrijf (zoals ons soms wordt toegestuurd)? Of een afleiding van “de echte strijd”?

    Lees hier meer: zwijgenisgeenoptie.be/moeten-we-vechten-om-woorden
    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: zwijgenisgeenoptie.be/nieuwsbrief/
    Steun ons: zwijgenisgeenoptie.be/mecenaat/

  • Misschien, misschien (!) hebben we dankzij Nadia Fadil de oorsprong van het menselijk leed gevonden: Betekenis. Ons menselijk leven mag niet zomaar een leven zijn, nee nee nee, het moet een betékenisvol leven zijn. Alles moet betekenis!

    Wanneer iemand ons zonet complimenteert op onze outfit (gebeurt zelden) nemen we dat niet zomaar aan. Hoezo zouden we? We vragen ons af waarom hij dat doet. Net zo met hoofddoeken, juwelen, schoenen en tattoo's. Allen roepen ze een resem associaties op die al snel veel luider klinken dan de woorden van wie ze draagt. "Ik vind dat belangrijk." JA MAAR WAAROM DAN?

    Betekenisgevende wezens, noemt Nadia ons. We zien de realiteit, classificeren de realiteit, en we proberen er vervolgens een hiërarchie in aan te brengen. In Jip en Janneke taal: we fabriceren kotjes en discussiëren vervolgens over de volgorde waarin ze gezet moeten worden.

    En zo wordt een concrete vraag van iemand die wil bidden op het werk een "aanval op onze beschaving". Net zo goed kon het een discussie zijn over wie waarvoor 5 minuten pauze mag nemen. (Roken wel bidden niet. Raar.)

    We moeten ons die neiging niet kwalijk nemen. Kotjes en volgordes, ze liggen ons te na aan het hart en leveren ons te veel op om ze bij het groot vuil te gooien.

    En het is ook hoopvol te beseffen dat zowel de kotjes als de volgorde door mensen werden bepaald en dus ook door mensen veranderd kunnen worden.

    Maar het is dringend. Want die kotjes en die volgordes zijn niet zomaar gekozen. Ze bepalen wiens woord wat waard is. Wie we geloven en wie niet. We verdelen onszelf in groepen en rangschikken die groepen naar hun waarde. Niet zelden om de meest machtigen te dienen.

    Lees hier meer over het gesprek: zwijgenisgeenoptie.be/nadia-fadil
    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: zwijgenisgeenoptie.be/nieuwsbrief/
    Steun ons: zwijgenisgeenoptie.be/mecenaat/

    Hoofdstukken

    Hoofdstuk 1: Europese Identiteit
    Nadia praat over een hoofddoekendebat dat ze in de lagere school al voerde. En over hoe er eigenlijk weinig veranderd is sindsdien. Over de Islam in het publieke debat en de voortdurende framing die haar onderzoek moet ondergaan. Over hoe de Europese identiteit grotendeels tot stand kwam door zich af te zetten van de andere, de moslim en hoe dat vandaag nog altijd gebeurt.

    Hoofdstuk 2 : Ik ben een doorgeefluik
    Over een alternatief model om naar identiteit te kijken. We bestaan niet in een vacuüm als losstaand individu. Neen, we bestaan omdat we afhankelijk zijn van anderen. We zijn onlosmakelijk verbonden met de andere. Over hoe en wanneer en waarom we het individu uitgevonden hebben en welk doel dat dient.

    Hoofdstuk 3: De praktische pragmatische dimensie
    Over de Westerse bril en de illusie van de neutraliteit. Over de publieke ruimte en hoe we ze werkelijk van iedereen kunnen maken. Over de beschavingsoorlog die gevoerd wordt en die eigenlijk niet nodig is als je gewoon pragmatisch naar de dingen kijkt.

    Hoofdstuk 4: Kottekes en volgorde
    Over het heersende Westerse paradigma als een voortdurend opdelen van de werkelijkheid in kottekes en in een volgorde. Over wat dat mogelijk maakt en wat dat kapot maakt. Over ons evolutiedenken en de angst om te verliezen wat we hebben. Over onze eigen rol in het scheppen van die angst.

    Hoofdstuk 5: Gemoedsrust voor nen euro of 10
    Over een gebrek aan zingeving en de verschillende antwoorden daarop die vandaag bestaan. Over oude religies en over het liberalisme als religie. Over een mogelijk antwoord vanuit de kwantummechanica en hoe ons dat eigenlijk gewoon terugbrengt tot de epistemologische bescheidenheid. We don’t know.

  • Wij zijn kleurenblind grootgebracht. Met Benetton posters op de achtergrond. "Ik zie geen verschil, we zijn toch allemaal mensen."

    En hoe ouder we werden, hoe duurder de woorden waarmee dat beeld verankerd werd. Humanisme. Universalisme. Liberalisme. Woorden die muren leken af te breken om een wereld van gelijke kansen te scheppen.

    Mensen zoals Mohamed zijn vanuit dat kader moeilijk te begrijpen. Want waarom zou je evenementen organiseren die zich exclusief richten op de zwarte gemeenschap? Of organisaties opzetten die proberen zwarte jongeren te ondersteunen in hun hogere studies? Is dat geen "omgekeerd racisme"? Draagt hij niet bij tot de segregatie die wij met onze kleurenblindheid proberen op te lossen?

    Nee.
    Wij waren verkeerd.
    Wij zijn al lang verkeerd.
    En het zou ons goed doen, dat te erkennen.

    Elk gesprek dat we eerder over dit thema hebben gehad, was een voorbereiding op dit moment.

    Lees hier meer over het gesprek: zwijgenisgeenoptie.be/mohamed-barrie
    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: zwijgenisgeenoptie.be/nieuwsbrief/
    Steun ons: zwijgenisgeenoptie.be/mecenaat/

    Hoofdstukken

    Hoofdstuk 1: Wie bepaalt?
    Mohamed praat over modellenwerk en over hoe moeilijk dat is als je je bewust bent van beeldtaal en hoe die historisch gebruikt werd. Over de vermoeiende afleiding die racisme is en over de onmogelijkheid om uit het kader dat voor jou gecreëerd werd te ontsnappen.

    Hoofdstuk 2: In jullie ogen ben ik zwart
    Het migratieverhaal van Mohamed. Op zijn 12 jaar komt hij in België terecht. Enkele jaren later verlaat hij de veilige cocon van zijn ouders en begint hij door te hebben hoe ons systeem in elkaar zit en hoe het niet-witte mensen behandelt.

    Hoofdstuk 3: Van Grinta naar Zamzam
    Over het verzet dat bij Mohamed ontstond in het vijfde leerjaar. De Grinta die hem energie geeft om zich tegen het systeem te verzetten. Maar na het wegduwen van dat systeem ontstaat er ruimte en in die ruimte kon hij zichzelf terugvinden. Over de zelfliefde en de creatie als centrale concepten in Mohamed's leven.

    Hoofdstuk 4: Hoe veel generaties nog?
    Over het belang van gemeenschap. Over de kritiek dat je dan verdeelt in de plaats van verbindt. Over het relletje tussen Mohamed en Walter Zinzen en over het grotere falen van progressief België.

    Hoofdstuk 5: Compassie
    Over onze onderdrukte compassie en de maatschappij die systematisch ons gevoel wegduwt. Mohamed verbindt ruziemakende kindjes met hamsteraars in de supermarkt en met belastingontduikende miljardairs.

    Hoofdstuk 6: Schaarste wordt in uw ziel gedropt
    Over de geldbedragen die mensen met migratieroots elke maand terugsturen naar hun land van herkomst. Over wat dat zegt over onze en andere culturen. Wij zien onszelf als een losstaand project dat al zijn successen en al zijn falen te danken heeft aan zichzelf. Wat als we onze kinderen iets anders zouden leren?

    Hoofdstuk 7: Waar zijn we bang voor?
    Over onze traditie van kleurenblindheid. Over hoe dat zwarte mensen onzichtbaar maakt in de statistieken en het onmogelijk wordt om iets aan hun positie te veranderen. Over de ultieme vraag: waarom heeft het witte systeem zwarte mensen nodig?

  • Ik leerde Ish kennen als coach in het geweldige dansprogramma So You Think You Can Dance, we volgden hem vervolgens van dichtbij toen hij met zijn boeken, theatervoorstelling, kortfilms en televisieprogramma's Vlaanderen veroverde en tot bruggenbouwer werd gebombardeerd en nu mocht ik hem aan onze tafel ontmoeten. Als creatieve, lieve mens. Zeker. Maar bovenal als een messcherpe denker.

    Als m'n dochter op het strand speelt, stampt ze de aarde in haar emmertje zo hard mogelijk aan om zo tot het mooiste en meest stabiele kasteel te komen. Dat lukt (meestal).

    En zo lijkt het ook te zijn met de inzichten van Ish: de voorbije jaren hebben harde stampen uitgedeeld. Stampen die zijn inzichten en overtuigingen grondig in vraag hebben gesteld. Maar wat er nu staat, is geen vertwijfelde mens of onzekere kunstenaar. Wat er nu staat, is een stevig kasteel.

    Geniet ervan.

    Lees hier meer over het gesprek: zwijgenisgeenoptie.be/ish-ait-hamou
    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: zwijgenisgeenoptie.be/nieuwsbrief/
    Steun ons: zwijgenisgeenoptie.be/mecenaat/


    Hoofdstukken:

    3:28 Hoofdstuk 1: De tomaat
    Ish heeft het over het delen van ideeën en over het alleen zijn met een idee. Over gefilterd praten, nadenken over wat je zegt en of het wel jouw doel dient. Over de vorm waarin je iets brengt en de omstandigheden die de perfecte tomaat-eet-ervaring opleveren.

    11:26 Hoofdstuk 2: Van Zwitsers zakmes naar stok
    Over creatief ondernemen en de passie van Ish voor alle details van zijn projecten. Over hoe de release van een boek soms leuker is dan het schrijven. Over het creëren van ervaringen. Over efficiënt met je tijd leren omgaan en ‘neen’ leren zeggen. Over hoe Ish evolueerde van een Zwitsers zakmes met 12 functionaliteiten naar een stok waarmee hij alles kan doen.

    20:15 Hoofdstuk 3: Toegang
    Over hoe Ish ooit een een fake e-mailadres aanmaakte voor zijn fake assistent. Over de relatie tussen een kunstenaar en een producent en de onderhandelingen die die relatie bemoeilijken. Over vorm en inhoud en hoe vorm ons veel te vaak toegang geeft of ontzegt. Tot plekken, tot discotheken, tot instellingen, tot professionele opportuniteiten, tot de harten van mensen. Over de neiging om je vorm aan te passen zodat je toegang krijgt en daarna hopelijk op je inhoud wordt beoordeeld.

    30:10 Hoofdstuk 4: Nia
    Over dansen en schrijven en de rol van het gevoel. Over melodrama en overacting en de mislukte pogingen om mensen naar een gevoel te manipuleren. Over de capaciteit van de mens om authenticiteit bij de ander te detecteren. We begrijpen de Nia, de bedoelingen van iemand, zonder al te veel aanwijzingen. Over huilen op het podium.

    41:26 Hoofdstuk 5: Fix-it-Felix
    Over de oude Ish, de bruggenbouwer tegen wil en dank. De verbindende figuur die in tv-studio’s en kranten opdook en voortdurend bezig was met het fixen van onze grootste maatschappelijke problemen. Over hoe Ish die periode meemaakte en over hoe slopend het is om de verwachtingen van zoveel mensen op je schouders te dragen.

    48:50 Hoofdstuk 6: Wees dat bijpersonage
    Over de parallel tussen onze levens en een goed geschreven film. Over mensen die er geraken en anderen die halverwege gestrand zijn en over hoe we bijpersonages moeten zijn die hen over de drempels helpen. Over de beste manier om de wereld te veranderen en de verplichting om dat te doen. Dat het ok is als je het niet kan dragen en dat niet iedereen een marathon moet lopen.

  • Op een bepaald moment besliste Yassine dat een gewoon leven niet voor hem weggelegd zou zijn. Misschien besliste hij het niet zozeer, maar erkende hij het eerder als een feit dat al even aan het groeien was en nu niet langer te negeren viel.

    Wie Yassine Boubout zegt, zegt politiegeweld. Al jong, veel te jong, ervaart hij zelf wat het betekent wanneer een instituut misbruik maakt van de macht die haar gegeven wordt. En voelt hij de woede die daarmee gepaard gaat.

    Iemand die dan niet beslist om stenen te gooien maar bruggen te bouwen, doet meer dan we van een redelijk mens kunnen verwachten. En heeft altijd een plaats aan onze tafel.

    Lees hier meer over het gesprek: zwijgenisgeenoptie.be/yassine-boubout
    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: zwijgenisgeenoptie.be/nieuwsbrief/
    Steun ons: zwijgenisgeenoptie.be/mecenaat/

    Hoofdstukken:

    Hoofdstuk 1: Meer blauw op straat
    Over de dociele houding van de politiek ten opzichte van de politie. Over het SRT team in Antwerpen en de ingebakken veronderstelling dat meer blauw op straat de veiligheid verhoogt. Over militairen op straat.

    Hoofdstuk 2: Foie gras in de studie
    Ons beleid is altijd een reactie op, een bestraffing, een indekken. We werken te weinig preventief. Over Community Oriented Policing en hoe dat eigenlijk veel beter werkt. Over de absurd korte politieopleiding in België.

    Hoofdstuk 3: Jagers en jachthonden
    Over etnisch profileren en het compleet gebrek aan erkenning van het probleem. Ondanks de positieve voorbeelden uit het buitenland. Over de politiemensen zelf, van goede en minder goede wil. Over de hiërarchische structuur van de politie en de zwijgcultuur die er heerst.

    Hoofdstuk 4: Dat is toch ook straffeloosheid
    Yassine vertelt over zijn eerste aanvaringen met de politie en het effect dat dat heeft op jonge leeftijd. Over het systematisch criminaliseren van slachtoffers van politiegeweld en de zwijgcultuur die er heerst binnen de politie.

    Hoofdstuk 5: Geen woord
    Een aanklacht tegenover de politiek die de problemen bij de politie niet aanpakt. Meer over de giftige dynamieken die de status quo in stand houden. Over rotte appels die het politieuniform niet waardig zijn. Over het zelfbeeld van de politie en de moeite die ze hebben met zelfkritiek.

    Hoofdstuk 6: Defund the police
    Yassine legt uit wat defund the police in de praktijk zou betekenen. Hij schetst een wereld met een politie die meer preventief werkt en geflankeerd wordt door andere organisaties. Een wereld die er veel schoner uitziet voor iedereen.

  • Dankzij jou krijgen onze gasten het publiek dat ze verdienen. Al bijna 150 gesprekken lang. Evenveel boeiende mensen namen plaats aan onze tafel. Nooit een routine maar steeds met meer vertrouwen. Maar plots zit je aan de andere kant.

    En dan.

    En dan is je eerste antwoord ‘Een beetje onwennig’. Want voor één keer zat Anthony aan dezelfde kant van de tafel maar in die andere rol. Socius vroeg ons om het verhaal van Zwijgen is geen optie te vertellen op camera, als gast in onze eigen studio. Eerlijk? Onze eerste reflex was om nee te zeggen. We praten niet graag over onszelf.

    Toch zeiden we ja. Gelukkig zeiden we ja. Dankzij de minzame Nicky Aerts konden we eindelijk onder woorden brengen wat Zwijgen is geen optie voor ons is. Wat het zou kunnen zijn, voor ons maar we hopen ook voor jou.

    Voor één keer een gesprek over ons.

  • De tijdsgeest is niet mild voor zij die van mening veranderen. Wel, tijdsgeest: De papa van Wim zat bij de SS, dat klopt. En Wim heeft zelf lange tijd doorgebracht bij het Vlaams Nationaal Jeugdverbond, ook waar. En ja, hij tooide zich daar met Nazi parafernalia.

    Maar Wim kwam door muziek op een heel ander pad terecht. Een confronterend pad. Een pad dat de wij-zij tegenstelling, de kern van zijn overtuiging toen, met de grond gelijk maakte.

    Het vraagt een moedig mens om dat te laten gebeuren en er openlijk over te vertellen. Zodat wij ervan kunnen leren. Maar nog moediger is het hoe Wim vandaag muziek gebruikt om van erfgoed iets inclusief te maken. Hoe hij met het hyper-populaire Boombal woorden zoals volksdans openbreekt, zodat 'Volk' niet langer aan de nauwe definitie van zijn vroegere vrienden beantwoordt maar aan de zijne. En aan die van ons.

    Lees hier meer over het gesprek: zwijgenisgeenoptie.be/wim-claeys
    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: zwijgenisgeenoptie.be/nieuwsbrief/
    Steun ons: zwijgenisgeenoptie.be/mecenaat/

    Hoofdstukken:

    Hoofdstuk 1: Nooit meer oorlog
    Over de geschiedenis van de Vlaamsche beweging en hoe die tussen de twee wereldoorlogen vervelde richting facisme. Het verhaal van Wim's vader die uiteindelijk naar het Oostfront vertrok met het idee dat hij de Vlaamse strijd aan het voeren was.

    Hoofdstuk 2: Het voordeel van de duidelijkheid
    De morele consequenties van de collaboratie en de impact op een jonge Wim. Over het contrast tussen het beeld dat hij van zijn papa had en hoe de geschiedenis oordeelt over de Oostfronters. Over de holocaust en de eerste barstjes in zijn wereldbeeld.

    Hoofdstuk 3: Het was maar om te lachen
    Wim vertelt over zijn tijd bij het VNJ en het sluimerende racisme dat altijd aanwezig was, maar nooit expliciet werd. Over hoe je onder het mom van 'het was maar om te lachen' heel ver kan gaan, zonder ooit echt vragen te stellen bij het wereldbeeld dat achter die grappen zit. Over de parallel met Schild en vrienden.

    Hoofdstuk 4: De deradicalisering van Wim Claeys
    Over de 5 jaar waarin Wim nog bij extreem rechts bleef en steeds meer worstelde met het gedachtengoed. Over zijn uiteindelijke breuk en wat ertoe leidde.

    Hoofdstuk 5: Onze woorden
    Over traditie en het belang van een nieuw verhaal vertellen vanuit oude verhalen. Over woorden, zinnen, liedjes, dansen en kleuren die we associëren met foute ideeën, maar die we moeten terugclaimen.

    Hoofdstuk 6: Ik geloof hem
    Over Wim's liefde voor zijn vader en hoe hij vandaag, 20 jaar na de dood van zijn vader, het beeld van de SS'er verenigt met dat van de lieve papa.

  • 't Is paradoxaal: om de wereld te veranderen hebben we overtuiging nodig. De overtuiging dat we de problemen zien zoals ze zijn. De overtuiging het begin van een oplossing te kennen. Want overtuiging geeft energie.

    Maar om iets te veranderen hebben we ook andere mensen nodig. En andere mensen kijken op andere manieren naar dezelfde werkelijkheid.

    We kunnen wachten tot "zij" hun bril afzetten en "onze waarheid" zien. Of. Of of of. We kunnen onszelf trainen. Trainen in het herkennen van onze eigen bril en wisselen met die van een ander.

    In onze PS-afleveringen praten we na over voorbije gesprekken. We leggen linken en zoeken metaforen die meer inzicht geven. Het is een heel kwetsbaar format, waarin we luidop proberen formuleren wat in ons hoofd nog niet helemaal afgelijnd is.

    Omwille van die kwetsbaarheid zijn onze PS afleveringen enkel toegankelijk voor onze mecenassen. Zij waren echter zo enthousiast over deze aflevering dat we ze voor het eerst met de wereld durven delen. We hopen dat jullie er van genieten.

    Lees hier meer over het gesprek: zwijgenisgeenoptie.be/ps-we-hebben-altijd-een-bril-op/
    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: zwijgenisgeenoptie.be/nieuwsbrief/
    Steun ons: zwijgenisgeenoptie.be/mecenaat/

    Hoofdstukken:

    Hoofdstuk 1: Kwantumtaal
    Over tovenaars en profeten en hoe we eigenlijk allemaal een beetje van beiden in ons hebben. Over een meer genuanceerde blik op technologie en hoe die tot een interessanter debat kan leiden. Over een kwantumtaal die ons uit de loopgraven haalt.

    Hoofdstuk 2: Wij zijn de pudding
    Over een brillencollectie die je de mogelijkheid geeft om op veel verschillende manieren naar de werkelijkheid te kijken. Over de crazy shit die je dan ziet. Over dat zonder bril kijken onmogelijk is en dat wie denkt brilloos door het leven te gaan moet overtuigd worden dat hij of zij een bril aan heeft. Over engagement binnen dat relativistisch kader.

    Hoofdstuk 3: Met hersenen en handen
    Over een nieuwe visie (uit de jaren ’70) op werk en handenarbeid. Over productiviteit versus werkvreugde. Over het fordisme en een utopische wereld waarin we cumbaya zingend met onze ouderen en kinderen op een veld staan.

  • Er zijn momenten waarop het leven een bult in jouw landschap plooit. Momenten van verdriet, tegenslag, boosheid. Ontroostbaarheid. "Dat gaat wel over", horen we dan. "Het wordt wel beter" ook. Of "na de klim komt een afdaling".

    Niet zo voor Marieke. Ze schreef met Bult een roman waarbij de personages - niet toevallig - bovenop hun Bult gaan wonen. In het verdriet. Om daar, in de verte, de schoonheid te leren zien.

    Marieke is een kunstenares. In de klassieke zin, zeer zeker, met een bewonderenswaardig palmares aan theater en tekst. Maar bovenal leerden we van haar de levenskunst: het vermogen schoonheid te voelen in onze meest kwetsbare momenten.

    Omarm Marieke. Het zal u deugd doen.

    Lees hier meer over het gesprek: zwijgenisgeenoptie.be/marieke-de-mare
    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: zwijgenisgeenoptie.be/nieuwsbrief/
    Steun ons: zwijgenisgeenoptie.be/mecenaat/

    Hoofdstukken:

  • Niemand, waar ze zich ook op het politieke spectrum bevinden, pleit voor open grenzen, toch? Fout. Naima Charkaoui doet het wel. En niet omdat ze naïef is of wereldvreemd. Wel omdat ze een hekel heeft aan dooddoeners: slecht onderbouwde meningen die het echte denken belemmeren. Zeker als die dooddoeners nog eens doen wat ze zeggen: doden.

    Als je de temperatuur gradueel genoeg opbouwt, kan je een kikker levend koken zonder dat hij aanstalten maakt om uit de kookpot te springen. Zo ook laten wij ons indommelen door schijnbaar neutrale woorden zoals 'pragmatisch' en 'realistisch'. Woorden die eigenlijk voor weinig anders dienen dan het status quo in stand te houden. De dictatuur van de redelijkheid.

    Lees hier meer over het gesprek: zwijgenisgeenoptie.be/naima-charkaoui
    Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: zwijgenisgeenoptie.be/nieuwsbrief/
    Steun ons: zwijgenisgeenoptie.be/mecenaat/

    Hoofdstukken:

    Hoofdstuk 1: Disclaimers
    Over onze rol in het licht van de geschiedenis, de blinde vlekken en absurditeiten waar we ons vandaag nog niet bewust van zijn. Over het nut van disclaimers en de neiging om je standpunten voortdurend te omringen door kussentjes. Over hoe Naima zich actief verzet tegen die neiging.

    Hoofdstuk 2: De waarheid ligt niet per se in het midden
    Over polarisering en een sterk standpunt innemen. Over containertermen die het echte debat wegmoffelen en ons allen aan de oppervlakte houden. Over Naima's altijd aanwezige engagement dat uiteindelijk haar beroep werd.

    Hoofdstuk 3: Actief pluralisme
    Over Naima's frustratie met de kwaliteit van het debat, toegepast op het hoofddoekendebat. Over hoe we ook zouden kunnen omgaan met religieuze en culturele verschillen.

    Hoofdstuk 4: Sociaal verkeer
    Over populisme en andere misbruikte termen. Over het belang van semantiek. Over het verschil tussen bedoeling en effect in het racismedebat en de culturele verandering die we vandaag doormaken.

    Hoofdstuk 5: Niet in mijn naam
    Een interessante vergelijking tussen de wereldeconomie en de Carrefour. Over waarom we het idee hebben dat het geluk van anderen dat van ons in de weg staat. Over het belang van preken voor eigen kerk als aanmoediging. Over jezelf dwingen om niet meer weg te kijken en mee te bouwen aan een betere wereld. Over 'neen' zeggen.